الشيخ محمد رضا المظفر ( مترجم وشارح : على محمدى )
273
أصول الفقه ( شرح اصول فقه ) ( فارسى )
باب هفتم سيره باب هفتم از ابواب مباحث حجت باب سيره است ، كلمهء سيره اسم مصدر است از مادهء سار يسير سيرا و مسيرا و جمع آن سير و سيرات است و به معانى مختلفى آمده كه يكى از آن معانى طريقه و روش است . عرب مىگويد : فلان حسن السيرة أي حسن السلوك بين الناس و به همين معناست اين جملهء شريفه : من طابت سريرته حسنت سيرته اى من طابت نيته حسن سلوكه كسى كه نيت پاكى داشته باشد رفتار نيكو خواهد داشت . اصطلاحا سيره عبارت است از بناى عملى انسانها در طول تاريخ بر انجام كارى و يا بر ترك آن . سيره بر دو قسم است : 1 . سيرهء عقلاييه و يا بناى عقلا و آن عبارت است از بناى عملى همهء عقلاى عالم و به تعبير ديگر بناى عملى عرف عام و تودهء مردم ( از هر دينى و مسلكى كه باشند ) بر انجام كارى مثل عمل به ظواهر كلمات و يا بر ترك كارى مثل ترك آميزش با محارم . 2 . سيرهء متشرعه و يا سيرهء شرعيه و يا سيرهء اسلاميه و آن عبارت است از بناى عملى مسلمين بما هم مسلمون بر انجام كارى و يا بر ترك كارى كه اين سيره از اسلام نشأت گرفته نه از عرف عام ، خود سيره متشرعه داراى دو شعبه است :